Cranes & Waders
Heremietibis (Northern Bald Ibis)
Geronticus eremita
- mythisch
- 64 km/h
- Bedreigd
Oude Egyptenaren vereerden hem. Bijna verdwenen, houdt nu nog net stand in Marokko. Heilige post.
- Populatie
- 200–249 volwassen individuen (trend vermeld als „stabiel [vermoedelijk]”); veldtellingen van de hele wilde Marokkaanse populatie (verreweg het grootste deel van de soort) bereikten eind 2015 ~580 en in 2019 ~700 vogels, tegenover een dieptepunt van 59 broedparen midden jaren 1990. Een apart, kritisch uitgedund oostelijk restant blijft bestaan (~100 beheerde vogels in Birecik, Turkije; Syrië functioneel uitgestorven, één vogel gezien sinds 2015).
- Leefgebied
- Broedt kolonievormend op afgelegen rotsachtige kliffen, steilwanden en kustranden in aride gebieden, vaak nabij rivieren of de zee; foerageert in nabijgelegen halfaride steppe, kort/droog grasland, stoppelvelden en braakland, waarbij hoge vegetatie boven ~25 cm wordt gemeden; kan tot ~3.500 m voorkomen op trekroutes die worden gebruikt door heruitgezette Europese populaties.
- Leuk weetje
- In Birecik, Turkije, hield een lokale traditie in dat de heremietibis elk jaar migreerde om hadjpelgrims naar Mekka te leiden, en een jaarlijks festival vierde de lentelijke terugkeer van de vogel — verering die de oostelijke kolonie hielp beschermen lang nadat de soort uit Europa en het grootste deel van zijn voormalige verspreidingsgebied was verdwenen.
- Verspreidingsgebied
- Historisch wijdverspreid over Noord-Afrika, het Midden-Oosten en delen van zuidelijk/centraal Europa (meer dan 300 jaar geleden uitgestorven in Europa). Nu twee gescheiden wilde restpopulaties: de dominante westelijke populatie aan de Atlantische kust van Marokko (Souss-Massa National Park en Tamri, plus twee locaties bevestigd in 2017), en een kritiek uitgedunde oostelijke populatie (een kleine beheerde/halfwilde kolonie bij Birecik, Turkije; de wilde populatie van Syrië is functioneel uitgestorven — een enkele vogel voor het laatst gezien in 2015). Door de mens geleide herintroductie (het Waldrappteam-project, inclusief een trekroute-trainingsprogramma) heeft broedkolonies gevestigd in Oostenrijk, Duitsland, Spanje en Italië.
- Dieet
- Carnivoor die op de grond foerageert, met hagedissen en zwarte kevers (tenebrioniden) als hoofdvoedsel, aangevuld met kleine zoogdieren, eieren/kuikens van grondbroedende vogels, slakken, schorpioenen, spinnen, rupsen en andere ongewervelden die met zijn lange, gebogen snavel uit de grond en schaarse vegetatie worden gepeuterd.
- Grootte
- 0,75 m
- Spanwijdte
- 1,3 m
- Levensduur
- 12 jaar
