Tropical Birds
Paradijsjacamar (Paradise Jacamar)
Galbula dea
- episch
- 35 km/h
- Niet bedreigd
Iriserend blauwzwart met blauwgroene vleugels en witte keel. Zit doodstil, tot hij plots achter vlinders aan schiet. Snavel eerst.
- Populatie
- Niet numeriek gekwantificeerd; de wereldwijde populatietrend neemt af, het aantal volwassen individuen is onbekend, de soort wordt omschreven als "vrij algemeen" / "zeldzaam tot algemeen binnen het verspreidingsgebied"
- Leefgebied
- Bovenste bladerdak van terra-firmebos, várzea-, savanne-, droog en galerijbos (primair en secundair), met een voorkeur voor bosranden, open plekken en omgevallen bomen in plaats van de middenlaag die de meeste andere jacamars verkiezen; komt voor onder 500 m, af en toe tot 1.100 m
- Leuk weetje
- Voor het eerst beschreven door Linnaeus in 1758 en aanvankelijk bij de ijsvogels ingedeeld, betekent het soortnaam-epitheton "dea" van de paradijsjacamar "godin" in het Latijn; in tegenstelling tot de meeste jacamars zit hij doorgaans opvallend in het open bladerdak in plaats van in de schaduwrijke middenlaag.
- Verspreidingsgebied
- Amazonebekken en het noorden van Zuid-Amerika: Venezuela, de Guyana's (Guyana, Suriname, Frans-Guyana), Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia en Brazilië (vier ondersoorten verdelen dit areaal: G. d. dea in zuidelijk Venezuela/ten noorden van de Amazone, G. d. amazonum in centraal Brazilië/noordelijk Bolivia, G. d. brunneiceps van ZO-Colombia via Ecuador/Peru/westelijk Brazilië, G. d. phainopepla in westelijk Brazilië ten zuiden van de Amazone)
- Dieet
- Vliegende insecten gevangen in de lucht (vanaf open zitplaatsen), vooral vlinders (Lepidoptera), libellen (Odonata), vliegen (Diptera) en wespen (Hymenoptera)
- Grootte
- 0,3 m
- Levensduur
- 2,7 jaar
